Silvio Baldini mori drejtimin e kombëtares italiane të futbollit në një moment kur askush tjetër nuk ishte i gatshëm ta bënte këtë. Teksa zuri vendin e trajnerit, deklarata e tij e menjëhershme la pa fjalë botën e futbollit: “Futbolli italian është plot me mashtrues.” Fjalë të forta, por që tregonin karakterin e një njeriu të drejtpërdrejtë.

Vendimi i tij i parë ishte po aq i guximshëm: la jashtë grumbullimit shumicën e lojtarëve që kishin humbur ndaj Bosnjës, duke mbajtur vetëm portjerin Donnarumma. “Kam mjaftueshëm lojtarë cilësorë që duan dhe janë të gatshëm të luajnë për kombëtaren”, deklaroi ai me bindje. Rezultatet i dhanë të drejtë. Italia fitoi të dy ndeshjet miqësore pa pësuar asnjë gol, dhe emri i Baldini filloi të qarkullonte si kandidat serioz për postin e trajnerit të përhershëm.

Por dy muaj pas atij fillimi premtues, gjërat kanë ndryshuar. Baldini flet sot me dhimbje të dukshme, dhe i rikthehet asaj fjalie të parë si një plagë e hapur. Ata që fshiheshin në hije duke pritur dështimin e tij, sipas tij, nuk qenë të paktë.