Gjithnjë e më shumë kompani shqiptare po investojnë në retreat-e dhe aktivitete team building për stafin e tyre, duke e trajtuar këtë praktikë jo si luks, por si instrument të menaxhimit të burimeve njerëzore. Ndryshe nga dikur, kur një darkë fundviti konsiderohej e mjaftueshme, sot pritshmëritë e punonjësve janë krejt të ndryshme, sidomos tek brezat e rinj, të cilët vlerësojnë mjedisin e punës dhe kulturën organizative pothuajse po aq sa kompensimin financiar.

Pas këtij fenomeni qëndron një logjikë ekonomike e qartë. Në një treg pune ku emigracioni dhe mungesa e specialistëve kanë intensifikuar konkurrencën për talente, kompanitë po e kuptojnë se kostoja e zëvendësimit të një punonjësi shpesh tejkalon koston e investimit në mirëqenien e tij. Retreat-et po konsiderohen kështu si mjet për të forcuar kohezionin e ekipit, ulur tensionet e brendshme dhe rritur angazhimin e stafit.

Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se jo çdo aktivitet i tillë prodhon rezultate. Kur fokusi mbetet te pamja dhe marketingu i brendshëm, e jo te objektivat konkrete organizative, efekti është i përkohshëm. Ndikimi real matet nëpërmjet treguesve si niveli i angazhimit, bashkëpunimi mes departamenteve dhe norma e largimeve vullnetare nga kompania.